Zespół Szkół w Kobułtach
Back
Next
Prawo autorskie © 2015  Zespół Szkół w Kobułtach · Wszystkie prawa zastrzeżone ·  E-Mail: sysadm@szkolakobulty.org
Ćwiczenia muzyczno - ruchowe, w tym tańce, są formami, które wpływają na podniesienie poziomu kultury muzycznej i ruchowej, kształcą sprawność prowadząc do wszechstronnego, harmonijnego rozwoju organizmu. Mają również niewątpliwy wpływ na wzbogacenie osobowości ucznia, rozwijają i doskonalą nawyki muzyczno - ruchowe, wyrabiają poczucie piękna i są źródłem doznań estetycznych.
W naszej placówce nie pomijamy tańca, a także innych form ruchu z muzyką. Taniec jest jedną z atrakcyjniejszych dziedzin wychowania fizycznego ze względu na występujące w nim równolegle: ruch i melodię. Tańce ludowe, a w szczególności tańce regionalne, są wdzięcznym i bogatym materiałem do zastosowania na lekcjach wychowania fizycznego. Mają one nietrudne, urozmaicone elementy taneczne, nieskomplikowaną budowę, a także są łatwe do zapamiętania. Wesołe przyśpiewki wprowadzają na zajęciach dobry, pogodny nastrój. Nauczanie tańców polega na zapoznaniu uczniów z rytmem i melodią, na przećwiczeniu pojedynczych elementów tanecznych, a następnie połączeniu ich w całość.
W prowadzeniu tego typu zajęć pomaga nam bardzo dobrze wyposażony magazynek sportowy i zaangażowanie rodziców, którzy nie tylko podpowiadają nam jakich  tańców ludowych  możemy nauczać  na godzinach wychowania fizycznego, ale sami włączają się w naukę tańców, zwłaszcza dzieci młodszych. Ważnym jest też etap prezentacji umiejętności tanecznych naszych uczniów, którzy prezentują się corocznie na forum społeczności lokalnej podczas organizowanych w naszej szkole rodzinnych pikników.

Scenariusz nr 2
Temat: Taniec ludowy ,,Jak zwierzęta piekły chleb”.
Umiejętność: Poruszanie się parami w tańcu.
Psychomotoryczność: Estetyka ruchu, orientacja w przestrzeni.
Wiadomości: Poznanie historii pieśni i tańca.

Akcent wychowawczy : Taniec jako forma aktywności ruchowej.


Edukacja zdrowotna:  Uczeń potrafi zorganizować czynny wypoczynek dla siebie, rówieśników i rodziny.


Klasa I gimnazjum (grupa mieszana)


Miejsce zajęć:
sala gimnastyczna.

Metody:  pogadanka, bezpośredniej celowości ruchu, pokaz, objaśnienia
Przybory: pompony, magnetofon.

I Część wstępna  - c
zynności organizacyjno - porządkowe (motywacja), podanie tematu zajęć.


Rozgrzewka - ćwiczenia z pomponami przy muzyce:

• Marsz po obwodzie koła, na palcach, piętach, zewnętrznych
i wewnętrznych krawędziach stóp - ćwiczenie przeciw płaskostopiu.
• Pobranie pomponów - swobodne manipulowanie nimi.
• Bieg, luźne podskoki z rytmicznym potrząsaniem pomponami przed sobą, po bokach, w górę - ćwiczenie mięśni ramion i bioder.
• Cwał boczny, potrząsanie pomponami w górze i w zwisie, uderzanie nimi
o siebie- ćwiczenie mięśni nóg i grzbietu.
• Siad na piętach, potrząsanie pomponami o podłogę przed sobą, po bokach - ćwiczenie
mięśni nóg i pośladków.
• Siad rozkroczny, potrząsanie pomponami przed sobą i z boków.
• Leżenie przodem - potrząsanie pomponami  przed sobą - ćwiczenie mięśni
grzbietu.
Po rozgrzewce  uczniowie mają 3 - 4 minuty ,,dla siebie”- poruszanie się w rytm muzyki nowoczesnej - rozwijanie ekspresji twórczej uczniów.

II Część główna
- nauka kroków i figur do pieśni.


Nauczyciel podaje krótką informację na temat historii powstania pieśni mazurskiej i tańca ludowego: dawno temu  Warmiacy i Mazurzy raz w tygodniu wypiekali 5-8 bochenków chleba o wadze 3-4 kilogramów każdy. Po nagrzaniu wnętrza pieca chlebowego sprawdzano jego temperaturę. "Kosiorem" pociągano po trzonie pieca i jeżeli sypały się iskry, to temperatura była wystarczająca, aby wsadzić bochny chleba. Tradycja uszanowania chleba jest odwieczna. Warmiacy i Mazurzy nie tylko poważnie podchodzili do chleba, ale  potrafili trochę zażartować. Tak powstała śliczna pieśń mazurska i taniec.

Uczniowie stoją w parach naprzeciw siebie (w kole) - powtarzanie za nauczycielem

"Jak zwierzęta chleb piekły"

Dwa gołębzie, dwa gołębzie
żyto wymłócili, żyto wymłócili - w parach skrzyżowanie rąk,  przeciąganie się w rytmie muzyki,
Kur z kokoso, kur z kokoso
do młyna wynoso, do młyna wynoso - skłon w przód, twarzą do siebie, ręce wyciągnięte do tyłu, przebieranie palcami (naśladowanie ruchów skrzydeł kury) i obracanie się w przeciwnych kierunkach,
Baran niele, baran niele
siuchna mąckie sieje, siuchna mąckie sieje  - w ustawieniu naprzeciw siebie w pozycji stojącej, kręcenie młynka rękoma (jedna osoba z pary stoi, druga w przysiadzie i na zmianę)
Psies drwa rombzie, psies drwa rombzie -  w parach twarzą do siebie, trzymanie się ręce i wymachy w przód i w tył
suka na młyn trąbzi, suka na młyn trąbzi - obracanie się wokół siebie w przeciwnych kierunkach i naśladowanie trąbienia na trąbce,
Świnia chleb wygniata, świnia chleb wygniata- w parach naprzeciw siebie marsz w miejscu,
prosię wodę nosi, prosie wodę nosi - obracanie się z rękoma opuszczonymi,
Koń w psiecu pali, koń w psiecu pali
kobyła go chwali, kobyła go chwali - jedna osoba naśladuje podkładanie drew do pieca, druga klepie go po ramieniu,
Gęś siodłata, gęś siodłata,
skrzydłem psiec wymiata, skrzydłem psiec wymiata - w parach naprzeciw siebie wymachy rąk do przodu,
Myska chlebek sadza, myska chlebek sadza,
kotek ji zawadza, kotek ji zawadza - jedna osoba w parze naśladuje trzymanie łopaty i wkładanie chleba do pieca, druga przyskakuje z jednej i drugiej strony,
A psik kocie, a psik kocie,
nie myl mi w robocie, nie myl mi w robocie - w parach naprzeciw siebie tupanie nogą i „ odganianie” za pomocą dłoni,
Capla dzika, capla dzika,
z psieca chleb wymyka, z psieca chleb wymyka - naśladowanie lotu ptaka i wyciąganie chleba z pieca,
Bocian dziki, bocian dziki,
bochenecki licy, bochenecki licy - stanie na jednej nodze, przeliczanie bochenków chleba palcem wskazującym,
Krowa płowa, krowa płowa,
chleb do safy chowa, chleb do safy chowa - pokazywanie rogów dłońmi przy głowie, w marszu wykonanie ruchu wahadłowego, twarzami do siebie: jedna osoba rozkłada ręce, a druga chowa chleb do szafy,
Dwa dziory w nosie, dwa dziory w nosie,
no i skońcyło się, no i skońcyło się smile - wszyscy tworzą jedno koło, poruszanie się po obwodzie koła, przytup nogą na słowo  ,,no”.

III. Część końcowa.
Uspokojenie organizmu - siad skrzyżny w kole, ręce na kolana, łopatki ściągnięte.
Omówienie zajęć (pochwała dla najbardziej zaangażowanych uczniów).
OBSZAR 2. ALTERNATYWNE FORMY REALIZACJI ZAJĘĆ WYCHOWANIA FIZYCZNEGO

Wykorzystując fakt, że nasza  szkoła  znajduje się w pobliżu lasu bardzo często organizujemy zajęcia terenowe obejmujące różne formy aktywności ruchowej. Zajęcia takie wywołują poczucie radości, swobody, zwiększoną potrzebę ruchu bez przymusu i rygorystycznych przepisów. Obok walorów wychowawczych zajęcia terenowe uczą orientowania się w terenie - rozpoznawania stron świata, określania swojej pozycji na mapie, uczą pokonywania  trudności  we własny sposób, własnym tempie i rytmie, pokonywania własnych słabości. Zajęcia terenowe to nie tylko wysiłek fizyczny, to również kontakt z przyrodą, intensywne myślenie, ćwiczenia koncentracji, spostrzegawczości i uwagi, samodzielne podejmowanie decyzji. Staramy się zapewniać naszym uczniom jak najczęstszy ruch i kontakt z przyrodą niezależnie od pory roku.
Już od jedenastu lat w miesiącu maju nasz UKS Junior wspólnie z Warmińsko-Mazurskim Okręgowym Związkiem Orientacji Sportowej organizują w Kobułtach Mistrzostwa Województwa Warmińsko - Mazurskiego w średniodystansowym Biegu na Orientację.
W biegach uczestniczą zarówno uczniowie naszej szkoły, ich rodzice i mieszkańcy okolicznych miejscowości, jak i spora grupa pasjonatów tej dyscypliny sportowej z całego województwa.
Wykorzystując   rekreacyjną  użyteczność biegów na orientację i przygotowując dzieci do wzięcia udziału w zawodach wykorzystujemy ich modyfikację i prowadzimy mini  marszobiegi  na orientację zawierające różne elementy sprawdzająco- poznawcze z zakresu wybranych dziedzin wiedzy, a integrujące wychowanie fizyczne z innymi przedmiotami.  Dozowany i kontrolowany ruch w różnych porach roku nosi ze sobą bogactwo i różnorodność bodźców dla organizmu. Ukształtowanie i rzeźba terenu, różnorodne podłoże, kąpiele słoneczne, kontakt z terapeutycznym powietrzem leśnym a przede wszystkim radość ze wspólnego i efektywnego spędzania czasu to wartość mini marszobiegów w przygotowaniu młodzieży do rekreacji o koedukacyjnym charakterze.


Mini- marszobieg na orientację  jako nowa forma rekreacji.


Miejsce: las


Umiejętności:


Uczeń:

- orientuje się w terenie - rozpoznaje strony świata, określa swoją pozycję na podstawie szkicu terenu, mapy i kompasu,
- pokonuje trudności na miarę swoich możliwości i predyspozycji, pokonuje własne słabości.

Wiadomości:

Uczeń:
- zna wartość ruchu na świeżym powietrzu,
- wie, jak zabawy i gry terenowe wpływają na rozwój określonych sprawności ruchowych,
- zna podstawowe zasady higieny i sposoby dbania o własne zdrowie.

Postawy:

Uczeń:
- przestrzega obowiązujących zasad i reguł,
- zadania wykonuje rzetelnie zawsze przestrzegając zasady fair play,
- chętnie uczestniczy w grach i zabawach wykorzystując swoją sprawność kondycyjną.

Pomoce dydaktyczne:

Numery startowe, karty startowe, szkic terenu lub mapa, kompasy, stoper, oznaczenia punktów kontrolnych.
Przed rozpoczęciem zabawy należy poinformować zawodników o podstawowych zasadach bezpieczeństwa, punktacji oraz prawidłowym postępowaniu w środowisku naturalnym.
Zasady punktacji:
- za błędne rozwiązanie zadania - 1pkt karny,
- za ominięcie punku kontrolnego - 10 pkt. Karnych,
- za ominięcie 3 punktów kontrolnych, zabłądzenie - dyskwalifikacja,
- zwycięża drużyna, która uzyskała najmniejszą liczbę punktów karnych,
- punkty za najlepszy wynik czasowy pokonania trasy, np. najlepszy wynik w grupie uzyskuje 0 pkt., kolejne po 1 punkcie karnym.

Przebieg marszobiegu na orientację:

1. Zbiórka w szeregu, utworzenie zespołów 2-4- osobowych (w zależności od wieku).
Omówienie zasad posługiwania się mapą lub szkicem i kompasem. Orientowanie mapy w terenie, krótka informacja na temat proponowanej zabawy. Odpowiedzi na ewentualne pytania.
2. Kapitanowie otrzymują mapę z zaznaczoną trasą i punktami kontrolnymi, kompasy, numery startowe. Rozlosowanie numerów startowych.
3. Zespoły  wybiegają  co 5 minut wpisując czas wyjścia na trasę, pierwszy zespół startuje czasem 00. Otrzymują mapy lub szkice terenu.
4. Zespoły  orientują  mapę z terenem i kompasem, wybierając pierwszy punkt kontrolny usytuowany w charakterystycznym miejscu, pokonując trasę najkrótszą drogą. Tam odnotowują swój pobyt  i odpowiadają na postawione pytanie wpisując prawidłową odpowiedź na kartę kontrolną.
5. Od ostatniego punktu kontrolnego zespoły pokonują trasę według oznaczeń, bez skracania drogi. Na mecie prowadzący odnotowuje czas przybycia, oblicza czas przemarszu oraz ewentualne punkty karne.
6. Zabawę kończymy podsumowaniem punktów, ogłoszeniem zwycięzców.


MOJA PIOSNKA

Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba
Podnoszą z ziemi przez uszanowanie
Dla darów Nieba....
Tęskno mi, Panie...

Do kraju tego, gdzie winą jest dużą
Popsować gniazdo na gruszy bocianie,
Bo wszystkim służą...
Tęskno mi, Panie...

Do kraju tego, gdzie pierwsze ukłony
Są, jak odwieczne Chrystusa wyznanie,
"Bądź pochwalony!"
Tęskno mi, Panie...

Tęskno mi jeszcze i do rzeczy innej,
Której już nie wiem, gdzie leży
mieszkanie,
Równie niewinnej...
Tęskno mi, Panie...

Do bez-tęsknoty i do bez-myślenia,
Do tych, co mają tak za tak - nie za nie,
Bez światło-cienia...
Tęskno mi, Panie...

Tęskno mi owdzie, gdzie któż o mnie stoi?
I tak być musi, choć się tak nie stanie
Przyjaźni mojéj...
Tęskno mi, Panie...

Cyprian Kamil Norwid

Ćwiczyć każdy może - szkoła w ruchu